Biz vardık bir de küffar

Kıtaları ipek bir kumaş gibi keser biçerdik. 

Kelleler damlardı kılıcımızdan. 

Bir biz vardık cihanda, bir de küffar... 

Zafer sabahlarını kovalayan bozgun akşamları. 

İhtiyar dev, mazi­deki ihtişamından utanır oldu. 

Sonra utanç, unutkanlığa bıraktı ye­rini,

“Ben Avrupalıyım,” demeye başladı, 

“Asya bir cüzzamlılar diyarıdır.” 

Avrupalı dostları, acıyarak baktılar ihtiyara ve kulağına:

“Hayır delikanlı,” diye fısıldadılar, “sen bir az-gelişmişsin.” 

Ve Hristiyan Batı’nın göğsümüze iliştirdiği bu idam yaftasını, 

Bir “nişan-ı zi­şan” gibi gururla benimsedi aydınlarımız.

CEMİL MERİÇ